خانه / نکات حقوقی / کارگری و بیمه / ماده ۳۷ قانون کار

ماده ۳۷ قانون کار

(No Ratings Yet)
Loading...

کارگر

 

مزد باید در فواصل زمانی مرتب و در روز غیرتعطیل و ضمن ساعات كار به وجه نقد رایج كشور یا با تراضی طرفین به وسیله چك عهده بانك و با رعایت شرایط ذیل پراخت شود:

الف) چنانچه براساس قرارداد یا عرف كارگاه، مبلغ مزد به صورت روزانه یا ساعتی تعیین شده باشد، پرداخت آن باید پس از محاسبه در پایان روز یا هفته یا پانزده روز یكبار به نسبت ساعات كار و یا روزهای كاركرد صورت گیرد.

ب) درصورتیكه براساس قرارداد یا عرف كارگاه، پرداخت مزد به صورت ماهانه باشد، این پرداخت باید در آخرماه صورت گیرد. در این حالت مزد مذكور حقوق نامیده می‌شود.

🔹 تبصره: در ماههای سی و یك روزه مزایا و حقوق باید براساس سی ویك روز محاسبه و به كارگر پرداخت شود.

همچنین ببینید

قانون

اصل برائت در قانون اساسي به چه معناست؟

  برائت، يعني پاك و مبرا بودن از عيب؛ اما در احكام وقتي مي‌گويند ذمه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *